ഏകാന്തം (കവിത)

ഏകാന്തം
എം.പി .എസ്സ്. വീയ്യോത്ത്
ഏകാകിയായി
അലഞ്ഞൊരുനേരത്താ
വേദന ഞാനന്നറിഞ്ഞു
ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ നീറ്റ ലെൻ
ഹൃത്തിനെ വല്ലാതെ
കുത്തിനോവിച്ചു
കൂട്ടിനൊരാളുമില്ലാ
ത്തൊരാവസ്ഥ
യന്നാദ്യമായെന്നെ നോവിച്ചു
ഓർമ്മ തൻ ഓളത്തിൽ
നീന്തിത്തുടിച്ചു നടന്നപ്പോ
ളെപ്പോഴോ തെളിഞ്ഞു
വന്നൊരാ നഷ്ട ബാല്യത്തിന്റെ
ഓർമ്മ പുസ്തകത്താളിലെ
മധുരമായോർമ്മകൾ ഓരോന്നും
എന്റെ മനസ്സിനെ ഒത്തിരി
നോവിച്ചുവല്ലോ ഏകാകിയാവാൻ
ഇരുട്ടിന്റെ മറ വേണ്ട ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ
തീരത്തിലെത്തിയ കഞ്ഞു മനസ്സിന്
കരഞ്ഞു കാണിക്കാമെങ്കിലും
ഞാനെന്റെയീ നീറുന്നവേദന
എങ്ങനെ കാണിച്ചിടേണ്ടൂ
 ഈ ഭു ലോകത്തിലാർക്കുമേ
ഈവേദന ഒരുനാളും നൽകരുതെന്ന്
 ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചിടുന്നു