കപടലോകവും കപടഭക്തിയും

 കപടലോകവും കപടഭക്തിയും 

എം. പി. എസ്. വീയ്യോത്ത്  

പണ്ട് പണ്ട്  ഒരു കാട്ടിൽ കാപീനൻ  എന്ന് പേരുള്ള ദുർമന്ത്രവാദി ഉണ്ടായിരുന്നൂ . മറ്റുള്ളവരുടെ വേദനയിൽ   മനസ്സുഖം  കണ്ടെത്തുക എന്നതായിരുന്നൂ    അദ്ദേഹത്തിന്റെ  വിനോദം  .  കാലങ്ങൾ  കടന്നുപോയിക്കൊണ്ടിരുന്നൂ . ആ മന്ത്രവാദിയെക്കൊണ്ടുള്ള ശല്യം സഹിക്ക വയ്യാതെ എല്ലാവരും കൂടി അദ്ദേഹത്തെ  ആ കാട്ടിൽനിന്നും  നാട്ടിലേക്ക്  തുരത്തിയോടിച്ചു   .  

നാട്ടിലെത്തിയ അദ്ദേഹം  പരിഷ്‌കൃത ജനങ്ങളുടെ മുൻപിൽ  ദിവ്യനായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു . തുടർന്നുള്ള നാളുകളിൽ അദ്ദേഹം  വളരെ വേഗം തന്നെ  പ്രശസ്തനായിമാറി  . അങ്ങനെയിരിക്കെ ചിലർ ചേർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്  ആശ്രമം പണിതുയർത്തി  അതും എല്ലാ ആധുനിക സുഖ സൗകര്യങ്ങളോടും കൂടിയ ഒരു കൊട്ടാരം   .

 ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ  ആശ്രമം ഉയർന്നു . ഒപ്പം അദ്ദേഹത്തിന് സഞ്ചരിക്കാൻ ആധുനിക സൗകര്യങ്ങൾ ഉള്ള വിലപിടിപ്പുള്ള വാഹനങ്ങളും പരിചാരകരും   ഉണ്ടായി .   അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭക്തരും  അനുയായികളും ദിനംപ്രതി വർദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി  . അല്പകാലങ്ങൾക്കകം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമ്പത്തും  ഒത്തിരി മടങ്ങു വര്ധിച്ചു . മനസ്സിലും മന്ദിരങ്ങളിലും പ്രാർത്ഥിച്ചു നടന്ന ജനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വചനങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടരായി  പോകെപ്പോകെ ഭക്തരുമായി  മാറി .

 അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരിയായ സ്വഭാവം പതുക്കെ പതുക്കെ മനസ്സിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ചാടിത്തുടങ്ങി .  ഇതൊക്കെ നോക്കിക്കൊണ്ടു മാനത്ത്‌  വെട്ടിത്തിളങ്ങിക്കൊണ്ട് നിന്ന    സൂര്യൻ  മന്ത്രവാദിയെ നോക്കി   ഇപ്രകാരം അരുൾ ചെയ്തു 

 "കാപീനാ  നീ തന്നെയാണ്   ലോകത്തിലെ  ഈ മണ്ടശിരോമണികളുടെ ദൈവപുത്രൻ "

ആ വാക്കുകൾ കൂടി കേട്ട മാത്രയിൽ മന്ത്രവാദിയുടെ  അഹങ്കാരം തെല്ലൊന്നുമല്ല വർദ്ധിച്ചത് .  അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു നാൾ  അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ  രാഷ്രീയ കക്ഷി  രൂപീകരിക്കാനുള്ള ആശയം ഉദിച്ചത്  . അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികൾ ചേർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ സ്വപ്നവും ഒരുവിധം നന്നായി തന്നെ  സാക്ഷാൽക്കരിച്ചു നൽകി .   

ഒരു മതവിഭാഗത്തിന്റെ ഉന്നമനത്തിനു എന്ന് പറഞ്ഞു ജനങ്ങളെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു്  ഭരണം തുടങ്ങി   ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ  സമ്പത്ത്  കൊള്ളയടിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ചിലർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചെയ്തികളെ  നിശിതമായി വിമർശ്ശിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് . 

അങ്ങനെ   തന്നെ വിമർശിക്കുന്നവരെ   കൊന്നു തള്ളുന്നതിൽ അദ്ദേഹം  ആനന്ദം കണ്ടെത്തി . അവരുടെ കൊള്ളരുതായ്മ എല്ലാ അതിർവരമ്പുകളും കടന്നപ്പോൾ    ക്രൂരതകൾ കൊണ്ട് വീർപ്പുമുട്ടിയ ജനങ്ങളിൽ രോഷം ആളിക്കത്താണ് തുടങ്ങി . അദ്ദേഹത്തെയും കൂട്ടരെയും   ജനമധ്യത്തിൽ വച്ച് പച്ചയ്ക്കു കൊളുത്താൻ ജനങ്ങളിൽ ചിലർ തീരുമാനിച്ചു . ജനരോഷം  മനസ്സിലാക്കിയ  മന്ത്രവാദി ആ രാത്രി  രാജ്യം വിടാനായി  വേഷപ്രശ്ചന്നനായി ഒരു ബാഗുമായി ആശ്രമത്തിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി  . പക്ഷെ ആ  രാജ്യത്തെ തന്നെ കൊള്ളയടിച്ച അദ്ദേഹത്തെ വഴിയിൽ വച്ച്  ആ അരണ്ട വഴിവിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിലും ഒരു പിഞ്ചു കുട്ടി തിരിച്ചറിഞ്ഞു . അതോടെ ജനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്  ചുറ്റും  കൂടി  . 

ആ  രാത്രിയിലെ  ഇരുട്ടിന്  കട്ടി കൂടിയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി . ആ ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ  മരണം മുന്നിൽ കണ്ട്  പേടിച്ചരണ്ട് നിന്ന  അദ്ദേഹത്തെ ജനമധ്യത്തിൽ നിന്നും രക്ഷിച്ചു നാട് വിടാൻ സഹായിച്ച ആ മനുഷ്യൻ ആരാണ്  എന്ന് തിരയുകയായിരുന്നൂ  അടുത്ത ദിവസങ്ങളിലെ  പത്രവാർത്തയിലെങ്ങും . .

മനസ്സിലെ കറുപ്പ്

 മനസ്സിലെ കറുപ്പ് 

എം പി  എസ്. വീയ്യോത്ത് 

അന്ന് ഒരു ശനിയാഴ്ച ആയിരുന്നൂ. വായനശാലയിൽ നിന്നും ഗോപാലൻ മാഷ് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ   ഒത്തിരി വൈകി.    പലപല  ആലോചനകളുമായി  മുന്നോട്ടു  നടന്നു നീങ്ങിയ മാഷിന്റെ  രൂപം ഞാൻ ഇന്നുമോർക്കുന്നു .  നീളം കൂടിയ വെള്ള ജുബ്ബയും കറുത്തകട്ടിക്കരയുള്ള ഒറ്റമുണ്ടും കറുത്ത കട്ടി  ഫ്രെയിമുള്ള കണ്ണടയും മരപ്പിടിയുള്ള  കാലൻ  കുടയും സ്വൽപം   കേൾവിക്കുറവും കൂടിയാവുമ്പോൾ ഞാൻ അറിയുന്ന മാഷിന്റെ രൂപം പൂർണ്ണമാവും . 

മിന്നാമിനുങ്ങിനെപ്പോലെ മിന്നിമിന്നിക്കത്തുന്ന തെരുവിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ മുന്നോട്ട്  നീങ്ങുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൽക്കാല ത്തെക്കുറിച്ചു ഞാൻ ഇത്തരുണത്തിൽ ഓർത്തുപോവുകയാണ് . ഞങ്ങളുടെ വിദ്യാലയ ത്തിൽ അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന  വിഷയങ്ങൾ  കണക്കും ആംഗലേയവുമായിരുന്നൂ .  ആരെക്കണ്ടു സംഭാഷണം ആരംഭിച്ചാലും  ചില  ആംഗലേയപദങ്ങൾ അതിൽ കൂട്ടിക്കലർത്തി അതിന്റെ സ്പെല്ലിങ് മറ്റുള്ളവരോട് ചോദിക്കലും . അദ്ദേഹം തന്നെ ഏവർക്കും ഗ്രാമർ ക്‌ളാസ്സ്‌ എടുക്കുന്നത്  ഒരു പതിവ് രീതിയായിരുന്നൂ .അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇത്തരം ചെയ്തികൾ   കാരണം പലപ്പോഴും  നാട്ടിലെ ഒട്ടുമിക്കവരും  മാഷേ കണ്ടാൽ മാറി നടക്കുന്ന ശീലം ഒരു പതിവ് കാഴ്ചയായി . ഞാൻ അറിവിന്റെ ഒരു പ്രഭവകേന്ദ്രമാണ് എന്ന മാഷിന്റെ ഈ പതിവ് രീതിയായിരുന്നൂ  അതിനു കാരണം 

 അന്ന് വഴിയരികിൽ എങ്ങുനിന്നോ വഴി തെറ്റി വന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ   ഗൾഫ് കാരനായ  അബ്ദുള്ളയുടെ  വീടും തിരക്കി വന്നു പെട്ടത്  മാഷുടെ മുന്നിലായിപ്പോയി . അത്  കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ  ആദ്യമായൊന്നു ഭയന്നു എന്നത് സത്യം . 

മാഷിന്റെ രൂപം  ദൂരെ നിന്നും കണ്ടപ്പോഴേ ആ മനുഷ്യനു വല്ലാത്ത ഒരാശ്വാസം  തോന്നി

 . മാഷ് അടുത്തു വന്നു സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം  നടന്നു തുടങ്ങിയപ്പോഴേ അയാൾ  ചോദിയ്ക്കാൻ വന്ന കാര്യം അമ്പേ  മറന്നു . മാഷിന്റെ വിശേഷവും ചാരിത്യ്രവും മറ്റും കേട്ട് ഒടുക്കം നടന്നു  നടന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ  വീട്ടിന്റെ മുന്നിൽ  ചെന്ന് നിന്നപ്പോഴാണ് മാഷ്  തല തിരിച്ചു ആ മനുഷ്യനെ  നോക്കി 

" നിങ്ങൾ എന്തിനാ എന്റെ പിന്നാലെ വന്നേ ?, എന്നെ മുൻപ് അറിയുമോ ?"

തുടങ്ങിയ ചോദ്യശരങ്ങൾ ഓരോന്നായി ആവനാഴിയിൽ നിന്നും തൊടുത്തു വിട്ടപ്പോൾ ആ മനുഷ്യൻ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക്  സ്തബ്ധനായി പ്പോയി . പിന്നീട് സ്ഥലകാലബോധം വീണ്ടെടുത്ത് അദ്ദേഹം 

' മാഷേ , ഞാൻ കോഴിക്കോട് നിന്നും ഇവിടെ വന്നത് കിഴക്കയിൽ അബ്ദുല്ലയുടെ വീട് തിരക്കിയാണ് . പക്ഷെ ആർക്കും ആ പേര്  അറിയില്ല എന്നാണ് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത് . മാഷിന് എന്നെ ഒന്ന് സഹായിക്കാമോ . ഞാൻ ഒരു പ്രവാസിയാണ് നാട്ടിലേക്കു വരുമ്പോൾ അബ്ദുല്ല വീട്ടിൽ കൊടുക്കാനായി ഒന്ന് രണ്ടു സാധനങ്ങൾ കയ്യിൽ തന്നയച്ചിരിന്നു. രണ്ടു ദിവസം മുൻപാണ് ഞാൻ നാട്ടിൽ എത്തിയത് . കാലത്തു ഇങ്ങോട്ടേക്ക്  പുറപ്പെട്ടതാ  നേരംഇത്രയായിട്ടും അത് അവിടെ എത്തിക്കാൻ എനിക്ക്  കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല .  ദയവു ചെയ്ത്  ഒന്നു സഹായിക്കണം "
 

എന്ന് മാഷോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം  അല്പസമയം   ചിന്താനിമഗ്നനായി . പിന്നീട് ആ മനുഷ്യനെ നോക്കി   

" ഏതാ അബ്ദുല്ല  വീട്ടു പേര് കിഴക്കയിൽ  എന്നല്ലേ പറഞ്ഞേ ,മ്മ്മ് ..., കോച്ചേരി യിൽ നിന്നും വന്നു പള്ളിയുടെ അടുത്ത് വീട് എടുത്ത് താമസിക്കുന്ന ഒരു അബ്‌ദുള്ളയെ എനിക്കറിയാം അയാളുടെ ബാപ്പ മൂസക്ക്  മീൻ കച്ചവടമാണ് .  ആള് അതാണോ? , അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞതായി ഓർക്കുന്നോ?."

എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് പണ്ട് മുറിയിൽ വച്ച് പണ്ട് മീൻ കൊട്ടയും കൊണ്ട് പോവുമ്പോൾ ഓട്ടോറിക്ഷ തട്ടി ബാപ്പ ആസ്പത്രിയിൽ കിടന്ന കഥ ആ മനുഷ്യന് ഓർമവന്നത് . അയാൾ അപ്പോൾ തന്നെ മാഷേ നോക്കി 

" അതെ മാഷേ അത് തന്നെ ആള് , ആ വീട് ഒന്ന് കാണിച്ചു തരുമോ "

എന്ന് ചോദിച്ചത് . മാഷ് അതിനു മറുപടിയായി മാഷിന്റെ വീടിന്റെ സമീപത്തെ ചെറിയ വാർപ്പ് വീട് ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് 

" അതാണ് വീട് , രാത്രി വാഹനം ഒന്നും ഇവിടെ കിട്ടില്ല സാധനങ്ങൾ കൊടുത്ത്  വീട്ടിലേക്കു വാ ഇന്നിവിടെ താമസിച്ചിട്ട് കാലത്ത് തിരിക്കാം  . ഇതാണ് എന്റെ വീട് . ഇവിടെ ഞാനും ഭാര്യയും മാത്രമാണ് താമസം .എനിക്ക് മിണ്ടിപ്പറഞ്ഞിരിക്കാൻ ഒരാൾ ആവുമല്ലോ .  അതിനിടയ്ക്ക് പേര് ചോദിയ്ക്കാൻ മറന്നു "

പറഞ്ഞപ്പോൾ  ആ മനുഷ്യൻ ഭവ്യതയോടെ 

" മാഷേ ഞാൻ മൊയ്തീൻ ദുബൈയിൽ അബ്‌ദുള്ളയുടെ മുറിയിൽ തന്നെയാണ് എന്റെ  താമസം . നോക്കട്ടെ മാഷേ , ഞാൻ മുസല്മാനായതിനാൽ മാഷിന്റെ വീട്ടിൽ ആര്ക്കും എന്നെ അംഗീകരിക്കാൻ  കഴിയുമോ എന്നൊരാശങ്ക ഇല്ലാതില്ല  "

എന്ന് പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചപ്പോൾ  മാഷിന്റെ ചുണ്ടിൽ പരന്നു കണ്ട   ചിരിയിൽ ഒരു പുച്ഛം  നിഴലിച്ചത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു  . മാഷ്  അയാളെ നോക്കി  

" ഏതായാലും പോയിവാ , പണ്ട് കുറെ കടപ്പാടുള്ള മതമാണ് നിങ്ങളുടേത് .  വേർതിരിവ്  മതത്തിന്റെ പേരിലോ ജാതിയുടെ പേരിലോ അരുത് .  രക്തബന്ധത്തെക്കാൾ  ഒത്തിരി ദൃഢതയുള്ള ബന്ധമാണ് മനസ്സുകൾ തമ്മിലുള്ളത് അതെ നിലനിൽക്കൂ . അതാണ് ഇന്നത്തെ ജനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാത്തത് . ഇന്ന് എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിലാണ് കറുപ്പ് അത് വൃണമായി സമൂഹത്തിലേക്ക് പടർന്നു കയറിത്തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം കുറെയായി . പോയി വാ കാണാം ."

  

ജയൻ സാർ എന്റെ സുഹൃത്തായ ജനയുഗം പാലക്കാട്  ജോലിചെയ്തുവരുന്ന ഷൈജു പറഞ്ഞാണ് താങ്കളെക്കുറിച്ചറിയുന്നത് . അദ്ദേഹത്തിന്റെ താങ്കളെക്കുറിച്ചുള്ള  നല്ല  വാക്കുകളുടെ  അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ കഥ ഇവിടെ പോസ്റ്റുചെയ്യുന്നൂ 

എന്റെ പേര് സത്യദാസ് എന്നാണ്  1995 ജനുവരിമുതൽ 2020 ഒക്ടോബര് വരെയുള്ള കാലയളവിൽ തികച്ചും ഒരു പ്രവാസിയായി കഴിഞ്ഞുകൂടിയ എന്റെ ഈ എളിയ സൃഷ്ടി താങ്കളുടെ മുമ്പിൽ  സമർപ്പിക്കുന്നൂ .