മനസ്സിലെ കറുപ്പ്

 മനസ്സിലെ കറുപ്പ് 

എം പി  എസ്. വീയ്യോത്ത് 

അന്ന് ഒരു ശനിയാഴ്ച ആയിരുന്നൂ. വായനശാലയിൽ നിന്നും ഗോപാലൻ മാഷ് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ   ഒത്തിരി വൈകി.    പലപല  ആലോചനകളുമായി  മുന്നോട്ടു  നടന്നു നീങ്ങിയ മാഷിന്റെ  രൂപം ഞാൻ ഇന്നുമോർക്കുന്നു .  നീളം കൂടിയ വെള്ള ജുബ്ബയും കറുത്തകട്ടിക്കരയുള്ള ഒറ്റമുണ്ടും കറുത്ത കട്ടി  ഫ്രെയിമുള്ള കണ്ണടയും മരപ്പിടിയുള്ള  കാലൻ  കുടയും സ്വൽപം   കേൾവിക്കുറവും കൂടിയാവുമ്പോൾ ഞാൻ അറിയുന്ന മാഷിന്റെ രൂപം പൂർണ്ണമാവും . 

മിന്നാമിനുങ്ങിനെപ്പോലെ മിന്നിമിന്നിക്കത്തുന്ന തെരുവിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ മുന്നോട്ട്  നീങ്ങുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൽക്കാല ത്തെക്കുറിച്ചു ഞാൻ ഇത്തരുണത്തിൽ ഓർത്തുപോവുകയാണ് . ഞങ്ങളുടെ വിദ്യാലയ ത്തിൽ അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന  വിഷയങ്ങൾ  കണക്കും ആംഗലേയവുമായിരുന്നൂ .  ആരെക്കണ്ടു സംഭാഷണം ആരംഭിച്ചാലും  ചില  ആംഗലേയപദങ്ങൾ അതിൽ കൂട്ടിക്കലർത്തി അതിന്റെ സ്പെല്ലിങ് മറ്റുള്ളവരോട് ചോദിക്കലും . അദ്ദേഹം തന്നെ ഏവർക്കും ഗ്രാമർ ക്‌ളാസ്സ്‌ എടുക്കുന്നത്  ഒരു പതിവ് രീതിയായിരുന്നൂ .അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇത്തരം ചെയ്തികൾ   കാരണം പലപ്പോഴും  നാട്ടിലെ ഒട്ടുമിക്കവരും  മാഷേ കണ്ടാൽ മാറി നടക്കുന്ന ശീലം ഒരു പതിവ് കാഴ്ചയായി . ഞാൻ അറിവിന്റെ ഒരു പ്രഭവകേന്ദ്രമാണ് എന്ന മാഷിന്റെ ഈ പതിവ് രീതിയായിരുന്നൂ  അതിനു കാരണം 

 അന്ന് വഴിയരികിൽ എങ്ങുനിന്നോ വഴി തെറ്റി വന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ   ഗൾഫ് കാരനായ  അബ്ദുള്ളയുടെ  വീടും തിരക്കി വന്നു പെട്ടത്  മാഷുടെ മുന്നിലായിപ്പോയി . അത്  കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ  ആദ്യമായൊന്നു ഭയന്നു എന്നത് സത്യം . 

മാഷിന്റെ രൂപം  ദൂരെ നിന്നും കണ്ടപ്പോഴേ ആ മനുഷ്യനു വല്ലാത്ത ഒരാശ്വാസം  തോന്നി

 . മാഷ് അടുത്തു വന്നു സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം  നടന്നു തുടങ്ങിയപ്പോഴേ അയാൾ  ചോദിയ്ക്കാൻ വന്ന കാര്യം അമ്പേ  മറന്നു . മാഷിന്റെ വിശേഷവും ചാരിത്യ്രവും മറ്റും കേട്ട് ഒടുക്കം നടന്നു  നടന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ  വീട്ടിന്റെ മുന്നിൽ  ചെന്ന് നിന്നപ്പോഴാണ് മാഷ്  തല തിരിച്ചു ആ മനുഷ്യനെ  നോക്കി 

" നിങ്ങൾ എന്തിനാ എന്റെ പിന്നാലെ വന്നേ ?, എന്നെ മുൻപ് അറിയുമോ ?"

തുടങ്ങിയ ചോദ്യശരങ്ങൾ ഓരോന്നായി ആവനാഴിയിൽ നിന്നും തൊടുത്തു വിട്ടപ്പോൾ ആ മനുഷ്യൻ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക്  സ്തബ്ധനായി പ്പോയി . പിന്നീട് സ്ഥലകാലബോധം വീണ്ടെടുത്ത് അദ്ദേഹം 

' മാഷേ , ഞാൻ കോഴിക്കോട് നിന്നും ഇവിടെ വന്നത് കിഴക്കയിൽ അബ്ദുല്ലയുടെ വീട് തിരക്കിയാണ് . പക്ഷെ ആർക്കും ആ പേര്  അറിയില്ല എന്നാണ് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത് . മാഷിന് എന്നെ ഒന്ന് സഹായിക്കാമോ . ഞാൻ ഒരു പ്രവാസിയാണ് നാട്ടിലേക്കു വരുമ്പോൾ അബ്ദുല്ല വീട്ടിൽ കൊടുക്കാനായി ഒന്ന് രണ്ടു സാധനങ്ങൾ കയ്യിൽ തന്നയച്ചിരിന്നു. രണ്ടു ദിവസം മുൻപാണ് ഞാൻ നാട്ടിൽ എത്തിയത് . കാലത്തു ഇങ്ങോട്ടേക്ക്  പുറപ്പെട്ടതാ  നേരംഇത്രയായിട്ടും അത് അവിടെ എത്തിക്കാൻ എനിക്ക്  കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല .  ദയവു ചെയ്ത്  ഒന്നു സഹായിക്കണം "
 

എന്ന് മാഷോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം  അല്പസമയം   ചിന്താനിമഗ്നനായി . പിന്നീട് ആ മനുഷ്യനെ നോക്കി   

" ഏതാ അബ്ദുല്ല  വീട്ടു പേര് കിഴക്കയിൽ  എന്നല്ലേ പറഞ്ഞേ ,മ്മ്മ് ..., കോച്ചേരി യിൽ നിന്നും വന്നു പള്ളിയുടെ അടുത്ത് വീട് എടുത്ത് താമസിക്കുന്ന ഒരു അബ്‌ദുള്ളയെ എനിക്കറിയാം അയാളുടെ ബാപ്പ മൂസക്ക്  മീൻ കച്ചവടമാണ് .  ആള് അതാണോ? , അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞതായി ഓർക്കുന്നോ?."

എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് പണ്ട് മുറിയിൽ വച്ച് പണ്ട് മീൻ കൊട്ടയും കൊണ്ട് പോവുമ്പോൾ ഓട്ടോറിക്ഷ തട്ടി ബാപ്പ ആസ്പത്രിയിൽ കിടന്ന കഥ ആ മനുഷ്യന് ഓർമവന്നത് . അയാൾ അപ്പോൾ തന്നെ മാഷേ നോക്കി 

" അതെ മാഷേ അത് തന്നെ ആള് , ആ വീട് ഒന്ന് കാണിച്ചു തരുമോ "

എന്ന് ചോദിച്ചത് . മാഷ് അതിനു മറുപടിയായി മാഷിന്റെ വീടിന്റെ സമീപത്തെ ചെറിയ വാർപ്പ് വീട് ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് 

" അതാണ് വീട് , രാത്രി വാഹനം ഒന്നും ഇവിടെ കിട്ടില്ല സാധനങ്ങൾ കൊടുത്ത്  വീട്ടിലേക്കു വാ ഇന്നിവിടെ താമസിച്ചിട്ട് കാലത്ത് തിരിക്കാം  . ഇതാണ് എന്റെ വീട് . ഇവിടെ ഞാനും ഭാര്യയും മാത്രമാണ് താമസം .എനിക്ക് മിണ്ടിപ്പറഞ്ഞിരിക്കാൻ ഒരാൾ ആവുമല്ലോ .  അതിനിടയ്ക്ക് പേര് ചോദിയ്ക്കാൻ മറന്നു "

പറഞ്ഞപ്പോൾ  ആ മനുഷ്യൻ ഭവ്യതയോടെ 

" മാഷേ ഞാൻ മൊയ്തീൻ ദുബൈയിൽ അബ്‌ദുള്ളയുടെ മുറിയിൽ തന്നെയാണ് എന്റെ  താമസം . നോക്കട്ടെ മാഷേ , ഞാൻ മുസല്മാനായതിനാൽ മാഷിന്റെ വീട്ടിൽ ആര്ക്കും എന്നെ അംഗീകരിക്കാൻ  കഴിയുമോ എന്നൊരാശങ്ക ഇല്ലാതില്ല  "

എന്ന് പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചപ്പോൾ  മാഷിന്റെ ചുണ്ടിൽ പരന്നു കണ്ട   ചിരിയിൽ ഒരു പുച്ഛം  നിഴലിച്ചത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു  . മാഷ്  അയാളെ നോക്കി  

" ഏതായാലും പോയിവാ , പണ്ട് കുറെ കടപ്പാടുള്ള മതമാണ് നിങ്ങളുടേത് .  വേർതിരിവ്  മതത്തിന്റെ പേരിലോ ജാതിയുടെ പേരിലോ അരുത് .  രക്തബന്ധത്തെക്കാൾ  ഒത്തിരി ദൃഢതയുള്ള ബന്ധമാണ് മനസ്സുകൾ തമ്മിലുള്ളത് അതെ നിലനിൽക്കൂ . അതാണ് ഇന്നത്തെ ജനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാത്തത് . ഇന്ന് എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിലാണ് കറുപ്പ് അത് വൃണമായി സമൂഹത്തിലേക്ക് പടർന്നു കയറിത്തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം കുറെയായി . പോയി വാ കാണാം ."

  

ജയൻ സാർ എന്റെ സുഹൃത്തായ ജനയുഗം പാലക്കാട്  ജോലിചെയ്തുവരുന്ന ഷൈജു പറഞ്ഞാണ് താങ്കളെക്കുറിച്ചറിയുന്നത് . അദ്ദേഹത്തിന്റെ താങ്കളെക്കുറിച്ചുള്ള  നല്ല  വാക്കുകളുടെ  അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ കഥ ഇവിടെ പോസ്റ്റുചെയ്യുന്നൂ 

എന്റെ പേര് സത്യദാസ് എന്നാണ്  1995 ജനുവരിമുതൽ 2020 ഒക്ടോബര് വരെയുള്ള കാലയളവിൽ തികച്ചും ഒരു പ്രവാസിയായി കഴിഞ്ഞുകൂടിയ എന്റെ ഈ എളിയ സൃഷ്ടി താങ്കളുടെ മുമ്പിൽ  സമർപ്പിക്കുന്നൂ .