തിര (കവിത )

തിര 

എം പി എസ് വീയ്യോത്ത് 

ആഴിത്തിരമാലയ്ക്കൊന്നി-

ച്ചന്നെൻ സുതൻ കാളിയാടവേ  

ആ കാഴ്ച്ച  കണ്ടെൻ മനമതി- 

ലാനന്ദം  കളിയാടീടവേ  

 ചാഞ്ചാടി ഒഴുകിനടക്കു മീ   

തിരമാല  കൈകളിലൂടെ 

ദൂരെയായി നീന്തി നീങ്ങുമാ  

കുഞ്ഞോളമെൻ കണ്ണിലുടക്കി    

മണലിൽനിന്നെണീറ്റ്  മെല്ലെ 

ഞാനെന്നുണ്ണി  ചാരേക്ക്‌ നീങ്ങി   

അവനൊപ്പമാ മണൽപ്പരപ്പിൽ 

കൈവിരലാലവൻ നാമമെഴുതി 

കുസൃതി ത്തിരമാലകൾ  വന്ന് 

അതോട്ടാകെ  മായ്ച്ചുകൊണ്ടോടി 

അതുകണ്ടെൻ കണ്മണി അന്ന് 

ആനന്ദനൃത്തം ചെയ്തു 

പിന്നെയായ് ഞാനുമെനുണ്ണിയും  

മണലിയൊരു  കുടിലു തീർത്തു  

അതുമാ കുസൃതികൂട്ടം നിർദയം      

 തച്ചുടച്ചു എങ്ങോട്ടോ ഓടിമറഞ്ഞു 

എന്തൊരുചന്തമാണീ  പ്രകൃതി-  

ദൃശ്യ ശ്രവ്യമായൊത്തിരി 

പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടാവ് നിറങ്ങളാല്‍  

ചാലിച്ച വർണ്ണ ചിത്രം പോലവേ